Doping w ujęciu międzynarodowym

Zjawiskiem, które niszczy ideę sportowej rywalizacji jest doping. W związku z tym, liczne publiczne i prywatne instytucje, którym zależy na uczciwym współzawodnictwie podejmują z nim walkę.
Jednymi z pierwszych dokumentów poświęconych zwalczaniu dopingu są Międzynarodowa Karta Olimpijska Przeciwko Dopingowi w Sporcie z 1988 r. oraz Konwencja Antydopingowa Rady Europy z 1989 r. Oba dokumentny zostały podpisane i ratyfikowane przez władze polskie.
Wielkie zmiany wśród organizacji antydopingowych zaszły po głośnym skandalu dopingowym na Tour de France w 1998 r. Rok później zwołano w Lozannie konferencję, na której przyjęto Deklarację, zakładającą powołanie niezależnej od władz państwowych międzynarodowej organizacji antydopingowej. W efekcie 10 listopada 1999 r. w Szwajcarii powstała Światowa Agencja Antydopingowa (WADA). Jej celami statutowymi są m.in. promowanie i koordynowanie międzynarodowej walki z dopingiem w sporcie.
Istnienie i działalność WADA od początku wzbudzało liczne kontrowersje i opór niektórych środowisk. Głównym argumentem jej przeciwników był fakt, że Agencja ta jest fundacją prywatną – podmiotem powstałym na podstawie prywatnego prawa szwajcarskiego.
O ile możliwość wpływania Agencji na organizacje i związki sportowe nie stwarzała wielu problemów, to kłopotliwe były relacje między WADA a rządami państw. Obawiano się, że prywatna organizacja zacznie wymuszać na państwach pewnie rozwiązania, a ponadto nie widziano możliwości, aby włączyć postanowienia Agencji np. do prawa polskiego.
W związku z tymi wątpliwościami, pierwsze lata istnienia WADA poświęcono na usankcjonowanie działania Agencji i wzmocnienie jej pozycji na arenie międzynarodowej. Bardzo ważne w tym kontekście było uznanie kompetencji WADA przez Komitet Ministrów Rady Europy w roku 2002. Już rok później – 5 marca 2003 r. w Kopenhadze, z inicjatywy Agencji, na Światowej Konferencji Antydopingowej, przyjęto Światowy Kodeks Antydopingowy. Przyjęcie tego Kodeksu przez komitety olimpijskie państw było warunkiem dopuszczenia ich do Igrzysk Olimpijskich w Atenach. Państwo polskie ma czas na przyjęcie Kodeksu do Igrzysk Olimpijskich w Turynie (luty 2006). Jako że adresatem Kodeksu nie mogą być rządy, wprowadzany on jest za pośrednictwem międzynarodowych federacji sportowych, które nakładają stosowne obowiązki na krajowe związki sportowe.
Środowiska niechętne WADA podkreślają, że nie ma podstaw ustrojowych do wprowadzenia Kodeksu, a zwalczanie dopingu powinno być uregulowane przez Radę Europy i UNESCO. Zarzucają również Kodeksowi nieprzejrzystość i nieskuteczność. Mimo wszystko, wydaje się, że WADA wykazuje znacznie więcej determinacji i konsekwencji w byciu wiodącą siłą w działaniach antydopingowych.
W następnym numerze przedstawię podstawę prawną i procedury walki z dopingiem w Polsce.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika