Leo Beenhakker w świetle europejskich swobód gospodarczych

Jak wszystkim wiadomo, nowym selekcjonerem piłkarskiej reprezentacji Polski został 64-letni Holender Leo Beenhakker. Znaczna część środowiska piłkarskiego domagała się zatrudnienia szkoleniowca spoza Polski. Teraz okazuje się, że Beenhakker według własnego uznania stara się dobrać sobie współpracowników. Współpracownicy selekcjonera – w dużej części – również nie pochodziliby z naszego kraju. Wielu kibiców zadaje sobie w związku z tym pytanie, jak to jest możliwe, że polski związek sportowy może zatrudnić na stanowisko trenera reprezentacji obcokrajowca. Otóż, odbywa się to dokładnie na tej samej zasadzie, na jakiej spora grupa Polaków pracuje dzisiaj poza granicami swojego kraju, czyli europejskiej zasadzie swobody przepływu pracowników i świadczenia usług.
Wskazane swobody, tj. swoboda przepływu pracowników i swoboda świadczenia usług zostały zagwarantowane Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską (TWE, sporządzonym w Rzymie dnia 25.03.1957 r.). Art. 48 ust. 2 TWE stanowi, iż swobodnym przepływem pracowników jest zniesienie wobec nich wszelkiej dyskryminacji w zakresie zatrudnienia, płac i innych warunków pracy, stosowanej ze względu na obywatelstwo. Z kolei zgodnie z art. 49 TWE ograniczenia w swobodnym świadczeniu usług wewnątrz Wspólnoty są zakazane w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich mających swe przedsiębiorstwo w państwie Wspólnoty innym niż Państwo odbiorcy świadczenia. W dużym skrócie oznacza to, iż obywatele Unii Europejskiej mogą pracować i świadczyć usługi w państwie UE, które nie jest państwem ich obywatelstwa, tak jak we własnym państwie.
Z zasadą swobodnego przepływu pracowników i świadczenia usług wiąże się szereg dodatkowych uprawnień, w tym przede wszystkim swoboda przemieszczania się, która jest niezbędna w przypadku chęci świadczenia pracy bądź usług w państwie, które nie jest państwem obywatelstwa. Uprawnienie do osiedlenia się i przebywania na terytorium państwa członkowskiego mają również – bez względu na obywatelstwo – członkowie rodziny pracownika. Prawo to, przy spełnieniu określonych warunków, przysługuje również po ustaniu stosunku pracy. Nie należy jednak zapominać o pewnych ograniczeniach w swobodzie przepływu pracowników i świadczeniu usług, jakie wprowadzają poszczególne państwa członkowie. Dotyczą one chociażby kwalifikacji zawodowych, czy przynależności do izby gospodarczej osób zamierzających świadczyć pracę lub usługi na terytorium danego kraju. Typowym przykładem takich ograniczeń są również okresy przejściowe w zakresie swobodnego przepływu pracowników, które wynegocjowały kraje dawnej UE w obawie przed masowym napływem pracowników z państw nowoprzyjętych, w tym również z Polski. Bez wątpienia jednak omówione swobody gospodarcze stwarzają obywatelom państw członkowskich praktycznie nieskrępowane prawo podejmowania pracy zawodowej lub świadczenia usług poza granicami swojego kraju ojczystego.
W świetle powyższych zasad należy stwierdzić, iż z punktu widzenia obywatela UE nie ma żadnej różnicy, czy polski związek sportowy zatrudnił na stanowisku selekcjonera polskiej reprezentacji Polaka, Holendra, czy jakiegokolwiek innego obywatela pozostałych 23 państw Unii Europejskiej.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika