Nowi Polacy MŚ 2006

Trener reprezentacji Polski w piłce nożnej Paweł Janas, szukając optymalnych rozwiązań kadrowych na MŚ 2006 wyraził chęć sprawdzenia w meczu towarzyskim dwóch zawodników, spośród których jeden nie ma obywatelstwa polskiego, a drugi choć ma podwójne obywatelstwo (polskie i niemieckie) rozegrał już mecze międzypaństwowe w reprezentacji Niemiec. Pierwszy z nich to Argentyńczyk Mauro Cantoro, drugi Niemiec z polskim paszportem Christoph Dabrowski. W tym miejscu powstaje pytanie, na jakiej podstawie zawodnicy ci mogą reprezentować nasz kraj.
Pod rozwagę należy wziąć zarówno polskie przepisy dotyczące obywatelstwa (tj. ustawę z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim) jak i wewnętrzne przepisy FIFA dotyczące tego zagadnienia. Ustawa o obywatelstwie polskim w art. 16 ust. 1 stanowi, iż obywatelstwo polskie nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Cudzoziemcowi można na jego wniosek nadać obywatelstwo polskie, jeżeli zamieszkuje w Polsce na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub zezwolenia na pobyt, co najmniej 5 lat (art. 8 ust. 1). Natomiast w art. 8 ust. 2 dodano, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych można cudzoziemcowi nadać na jego wniosek obywatelstwo polskie, chociażby nie odpowiadał on warunkom określonym w ust. 1. Wnioski o nadanie obywatelstwa polskiego osoby zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składają za pośrednictwem właściwego wojewody, a osoby zamieszkałe za granicą - za pośrednictwem konsula. Kwestia przyznania obywatelstwa polskiego spośród dwójki piłkarzy dotyczy jedynie Mauro Cantoro. Wniosek w tej sprawie został już złożony i należy się spodziewać, iż na początku przyszłego roku zawodnik uzyska polski paszport.
W innej sytuacji znajduje się Christoph Dabrowski, ponieważ posiada on podwójne obywatelstwo, polskie i niemieckie. Jego sytuacja jest jednak nie mniej skomplikowana, gdyż reprezentował już Niemcy w meczach międzypaństwowych. W tym przypadku trzeba sięgnąć do przepisów FIFA. Art. 15 ust. 2 aktu FIFA Regulations Governing the Application of the Statues wskazuje jako zasadę generalną, iż każdy zawodnik, który reprezentował już jedną z federacji narodowych w oficjalnych zawodach każdej z kategorii wiekowych nie może zagrać w międzypaństwowym meczu w barwach innej federacji narodowej. Od tej zasady przewidziano jednak nieliczne wyjątki. Dla Christopha Dabrowskiego, jako zawodnika, który ukończył już 21 rok życia istotny jest art. 15 ust. 3 pkt (b) wskazanego aktu, według którego każdy zawodnik, który był uprzednio wybrany do gry w barwach jednej z federacji narodowych, ale który ma jeszcze jedno obywatelstwo nadane przez władze państwowe, jest uprawniony do zmiany federacji. Każdy z zawodników chcących skorzystać z tego prawa jest obowiązany przedłożyć pisemną i uzasadnioną prośbę do głównego sekretariatu FIFA. Prośbę tą rozpatruje Komitet ds. statusu zawodników.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika