Ochrona prawna niepełnoletnich sportowców

W artykule poświęconym tematyce pełnomocników w sporcie wskazałem na dwa źródła umocowania do działania w cudzym imieniu, tj. oświadczenie woli mocodawcy, czyli pełnomocnictwo oraz przepisy prawa. W tym drugim przypadku będziemy mieli do czynienia z przedstawicielstwem ustawowym, którego typowym przykładem jest reprezentacja dziecka przez jego rodziców. Historia rewelacyjnego dwunastolatka – Erika Lameli – piłkarza River Plate, o którego jeszcze nie tak dawno bój toczyła połowa piłkarskiej Europy, czy też np. pozyskanie przez Legię Warszawa Macieja Korzyma i Dawida Janaczyka potwierdzają, iż w prawie sportowym ochrona niepełnoletnich sportowców powinna zajmować szczególne miejsce.
Artykuł 23 ust. 1 ustawy o kulturze fizycznej stanowi, iż osoby niepełnoletnie mogą być zawodnikami za zgodą swoich przedstawicieli ustawowych, czyli rodziców lub innych opiekunów prawnych. Zagadnienie reprezentacji niepełnoletniego zostało uregulowane w przepisach kodeksu cywilnego oraz kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i wiąże się ono przede wszystkim z takimi pojęciami jak zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych.
Zgodnie z art. 8 kodeksu cywilnego każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną, czyli zdolność do tego, aby być podmiotem praw i obowiązków z zakresu prawa cywilnego. Z kolei zdolność do czynności prawnych oznacza możliwość nabywania praw i zaciągania zobowiązań na skutek dokonywanych przez siebie czynności prawnych, np. zawarcia kontraktu. O ile zdolność prawna ma jednakowy wymiar i przysługuje każdemu człowiekowi od chwili urodzenia aż do śmierci, o tyle zakres zdolności do czynności prawnych jest zróżnicowany. Do czasu ukończenia 13 roku życia człowiek nie posiada bowiem w ogóle zdolności do czynności prawnej, czyli nie może samodzielnie dokonać żadnej czynności prawnej. Z chwilą ukończenia 13 roku życia człowiek nabywa ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Od tego momentu może samodzielnie dokonać czynności prawnej, w wyniku której zaciągnie zobowiązanie lub rozporządzi swoim prawem, ale do jej ważności wymagana będzie zgoda przedstawiciela ustawowego. Potwierdzenie umowy przez przedstawiciela ustawowego spowoduje, iż umowa zawarta przez niepełnoletniego będzie ważna i wywoła skutki prawne od chwili jej zawarcia. Dopiero z chwilą uzyskania pełnoletności, czyli co do zasady po ukończeniu 18 roku życia, człowiek nabywa pełną zdolność do czynności prawnych i może samodzielnie poprzez własne działania kształtować swoją sytuację prawną.
Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nakładają na przedstawicieli ustawowych obowiązek dbania w każdej sytuacji o dobro dziecka. Dokonując więc w jego imieniu czynności prawnej (lub ją potwierdzając), przedstawiciele ustawowi powinni przede wszystkim mieć na uwadze rozwój fizyczny i duchowy dziecka. Inne motywy, takie jak aspiracje zawodowe, czy finansowe powinny być brane pod uwagę w dalszej kolejności i tylko wówczas, gdy dadzą się pogodzić z tym pierwszym, najważniejszym kryterium, jakim jest dobro dziecka.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika