Odpowiedzialność cywilna i karna zawodników

Na początku marca doszło do pobicia Jeleny Skerović, zawodniczki Wisły Kraków, przez Elaine Powell, a w zeszłym tygodniu Goran Jagodnik uderzył gracza Turowa Zgorzelec, Mirosława Łopatkę. Statuty i regulaminy związków sportowych przewidują rozmaite kary dla zawodników, którzy podczas meczów obrażają lub biją przeciwników. Nie należy jednak zapominać, że poza sankcjami przewidzianymi przez przepisy wewnętrzne istnieją jeszcze kary i sankcje przewidziane przez Kodeks Karny i Kodeks Cywilny.
Kodeks karny wyróżnia trzy stopnie obrażeń: ciężkie, średnie i lekkie. W przypadku spowodowania "ciężkiego” uszczerbku na zdrowiu np. pozbawienie wzroku, słuchu, mowy kary są surowe i wynoszą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Jeśli uszczerbek jest „średni”, kara przewidziana przez kodeks karny wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Za spowodowanie „lekkich” obrażeń, powodujących naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, karami przewidzianymi przez prawo są: grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. O tym, jaki jest stopień obrażeń ciała orzekają specjalni biegli lekarze. Ponadto, ich opinia podlega kontroli sądu, który ma ostatnie słowo, co do kwalifikacji prawnej stopnia uszkodzenia ciała. W przypadku jeśli stopień obrażeń jest lekki, czyli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia nie trwają dłużej niż 7 dni, ściganie takiego przestępstwa odbywa się z oskarżenia prywatnego. W takim przypadku poszkodowany sam musi wnieść do sądu akt oskarżenia. Jeśli uszkodzenia są średnie lub ciężkie, prokurator wszczyna postępowanie z urzędu.
Zawodnik poszkodowany w wyniku naruszenia nietykalności fizycznej podczas występów może dochodzić odszkodowania także na podstawie kodeksu cywilnego. Art. 415. k.c. stanowi: „Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia”. Kodeks cywilny nie przewiduje kar w postaci, np. pozbawienia wolności, ale wprowadza sankcje finansowe. Aby lepiej zobrazować tą sytuację przytoczę dwa przykłady. Jeśli zawodnik dozna uszczerbku na zdrowiu i poniesie pewne koszty z tym związane, może domagać się zwrotu kosztów leczenia i rehabilitacji od osoby, która szkodę wyrządziła. Może się również zdarzyć, że na skutek uszkodzenia ciała, zawodnik nie może występować w spotkaniach. Jeśli jest to podstawią do nałożenia na niego kar finansowych przez klub lub nawet rozwiązania kontraktu, to zawodnik taki może żądać od swojego krzywdziciela stosownej rekompensaty. Jest to o tyle istotne, że owa rekompensata dotyczy nie tylko poniesionych kosztów, ale także przewidywanych zysków, które powstałyby w normalnych okolicznościach, czyli gdyby nie doszło do uszkodzenia ciała.
Należy podkreślić, że osoba pokrzywdzona będzie mogła realizować swoje uprawnienia tylko wówczas, gdy poniesie szkodę na skutek czynu bezprawnego. Jak wiadomo, uprawianie sportu wiąże się z poważnym ryzykiem uszkodzeń ciała w związku z tym, aby wystąpiła podstawa do uznania czynu za bezprawny musi on wykraczać poza tą dopuszczalną granicę ryzyka i reguł sportowych.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika