Prawo własności według ustawy o sporcie kwalifikowanym

Art. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym stanowi, iż osoba fizyczna bądź osoba prawna posiadająca akcje, udziały lub inne tytuły uczestnictwa w klubie sportowym nie może posiadać akcji, udziałów lub innych tytułów uczestnictwa w innym klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie sportowym w tej samej dyscyplinie sportu ani też zasiadać w jego organach. Oznacza to, iż konkretna osoba nie może w żadnym stopniu uczestniczyć w zarządzaniu lub posiadać udziały w dwóch klubach sportowych w tej samej dyscyplinie sportu. Ustawodawca - poprzez wprowadzenie tego artykułu – miał na celu ograniczenie lub nawet całkowite uniemożliwienie nadużyć, którymi mogłyby być jakiekolwiek manipulacje rozgrywkami. Wydaje się jednak, iż art. 5 w aktualnie obowiązującym brzmieniu nie jest najlepszym rozwiązaniem i to zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym. Z jednej strony artykuł ten nie uniemożliwia nieuczciwości, ponieważ daje możliwość kierowania klubem – jak to się dzisiaj często mówi – „z tylnego siedzenia”, z drugiej strony, a jest to aspekt nawet ważniejszy od wcześniej wskazanego, wydaje się, iż przepis ten jest sprzeczny z obowiązującą Konstytucją RP. W kwestii konstytucyjności art. 5 ustawy o sporcie kwalifikowanym władnym jest rozstrzygać Trybunał Konstytucyjny. Prawdopodobnie badałby on czy wskazany artykuł zgodny jest z art. 64 Konstytucji RP, który każdej osobie przyznaje prawo do własności i innych praw majątkowych oraz stwierdza, że prawo własności może być ograniczone tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim ograniczenie to nie narusza istoty prawa własności. Do postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym może jednak dojść dopiero w konkretnej sprawie, w której została już wydana ostateczna decyzja lub orzeczenie. Jak wskazuje bowiem art. 79 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji.
Trzeba jeszcze zwrócić uwagę na kolejny aspekt omawianego zagadnienia, otóż nie zawsze działanie w klubach sportowych w sposób opisany w art. 5 ustawy zdeterminowane jest osiąganiem założonych celów w sposób nieuczciwy i blamujący sport. Wręcz przeciwnie, ten sposób zarządzania i funkcjonowania w świecie sportu wzorowany na realiach biznesu i przedsiębiorczości, może się okazać niezwykle efektywny i progresywny. Przykładem mogłaby być tutaj chociażby współpraca działaczy (prywatnie braci) Pogoni Szczecin i Śląska Wrocław, Antoniego i Edwarda Ptaków.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika