Tymczasowe aresztowanie

Jak się okazuje, jedną z najbardziej wpływowych osób w polskiej piłce nożnej jest 59-letni były działacz sportowy, Ryszard F. (pseudonim „Fryzjer”). W ostatnim czasie wokół tej osoby zrobiło się niezwykle głośno z powodu przypuszczeń, iż wielokrotnie uczestniczyła ona w tzw. ustawianiu meczów. W związku z tym Ryszard F. trafił w ubiegły poniedziałek do wrocławskiego aresztu śledczego. Na jego przykładzie chciałbym omówić instytucję tymczasowego aresztowania.
Otóż, tymczasowe aresztowanie jest środkiem zapobiegawczym, stosowanym w celu zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania karnego. Ma ono przede wszystkim na celu odizolowanie oskarżonego od świata zewnętrznego, by nie nakłaniał świadków do składania fałszywych zeznań i nie uzgadniał wyjaśnień ze współoskarżonym. Zastosowanie tymczasowego aresztowania uniemożliwia ponadto oskarżonemu ucieczkę i ukrywanie się przed prokuratorem i sądem. Powinno być ono stosowane wtedy, gdy inne środki zapobiegawcze (np. poręczenie, dozór policji, zakaz opuszczania kraju, zawieszenie w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo nakaz powstrzymania się od prowadzenia określonej działalności lub od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów) nie są wystarczające dla zapewnienia prawidłowego toku procesu karnego.
Tymczasowe aresztowanie polega na faktycznym pozbawieniu wolności podejrzanego o popełnienie przestępstwa. Mimo to nie jest ono karą ani nie przesądza o winie oskarżonego. O tym bowiem, czy dana osoba jest winna zarzucanego mu czynu i czy poniesie karę, zadecyduje sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie karne.
Omawiany środek zapobiegawczy może zastosować tylko i wyłącznie sąd (art. 250 § 1 Kodeksu postępowania karnego). Sąd może zastosować tymczasowe aresztowanie, jeśli fakt, że oskarżony popełnił przestępstwo, jest bardzo prawdopodobny, a ponadto spełniony jest przynajmniej jeden z wymienionych w art. 258 Kodeksu postępowania karnego warunków, tj. uzasadniona obawa ucieczki lub ukrywania się oskarżonego, uzasadniona obawa utrudniania postępowania karnego, potrzeba zabezpieczenia postępowania karnego spowodowana grożącą oskarżonemu surową karą i uzasadniona obawa popełnienia przez oskarżonego nowego przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu lub przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu.
Tymczasowe aresztowanie powinno trwać tak krótko, jak to tylko możliwe, aby osiągnąć cele, dla jakich ustanowiono ten środek. Kodeks postępowania karnego bardzo dokładnie określa łączny okres jego stosowania, który nie może przekroczyć 2 lat, do chwili wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika