Złagodzona odpowiedzialność karna

W dzisiejszym artykule będę kontynuował wątek afery korupcyjnej w polskim futbolu. Skłaniają mnie do tego pojawiające się coraz częściej informacje, według których osoby uwikłane w ową sprawę, licząc na łagodniejszą odpowiedzialność karną, decydują się na współpracę z organami wymiaru sprawiedliwości.
W związku z tematyką odpowiedzialności karnej, na czoło wysuwa się zasada swobodnego uznania sędziowskiego. Sąd, orzekając w granicach oznaczonych dolnym i górnym limitem kary przewidzianej w kodeksie karnym, zobligowany jest do kierowania się okolicznościami takimi jak m.in.: motywacja i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, dążenie do naprawienia szkody lub zadośćuczynienia w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości (art. 53 § 2 k.k.). Wskazać jednak trzeba, iż powyższe okoliczności wpływać mogą zarówno łagodząco, jak również zaostrzająco na wymiar kary. Instytucjami łagodzącymi odpowiedzialność karną są: nadzwyczajne złagodzenie kary (art. 60 § 6 k.k.), warunkowe umorzenie postępowania (art. 66 § 1 i 2 k.k.) oraz dobrowolne poddanie się karze (art. 387 kodeksu postępowania karnego).
Przewidziane w art. 60 § 6 k.k. nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w sankcji za dane przestępstwo albo kary łagodniejszej rodzajowo. Co do podstaw nadzwyczajnego złagodzenia kary, szczególnie wartym podkreślenia w przypadku osób zamieszanych w aferę korupcyjną jest obowiązek sądu do nadzwyczajnego złagodzenia kary w przypadku sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
Z dużą dozą prawdopodobieństwa przypuszczać można, że warunkowe umorzenie postępowania nie będzie miało zastosowania w omawianej przez nas sprawie. Aby można było skorzystać z tej instytucji, muszą być łącznie spełnione następujące przesłanki: zagrożenie czynu karą nie przekracza 3 lat pozbawienia wolności, wina sprawcy i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez sprawcę czynu nie są znaczne, a także brak jest wątpliwości co do popełnienia przestępstwa i jego okoliczności.
Kwestię dobrowolnego poddania się karze reguluje z kolei art. 387 kodeksu postępowania karnego. Instytucja ta dotyczy tylko oskarżonych o występek (występkiem jest przestępstwo zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności poniżej lat 3). Oskarżony może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości, jak również, gdy nie sprzeciwiają się temu prokurator i pokrzywdzony.

Powyższa publikacja ma charakter archiwalny, stan prawny od czasu wydania publikacji mógł się zmienić.
Po aktualne informacje z zakresu prawa zapraszamy na naszego bloga oraz facebooka.

lobbing dla sportuprawosportowedsmmediacje w sporcie
Przypnij

Porada prawna online - bez wychodzenia z domu!

Wypełnij i wyślij formularz a przygotujemy dla Ciebie profesjonalną opinię prawną.

Dodaj załączniki
Zapytaj prawnika